Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI)

teng·gek /ténggék/, ber·teng·gek v 1 duduk di tempat yang agak tinggi (seperti kera atau burung hinggap di atas dahan kayu); bertengger: anak kecil itu duduk ~ di dahan kayu menyaksikan pertandingan sepak bola; 2 terletak miring (tentang peci di kepala);

me·neng·gek v bertenggek;

me·neng·gek·kan v menaruh (meletakkan) sesuatu di atas barang atau di tempat yang tinggi: ibu ~ bakul di atas para-para;

ter·teng·gek v 1 tiba-tiba bertenggek; 2 terletak di tempat yang tinggi;

teng·gek·an n tempat bertenggek: dalam sangkar itu dibuatkan ~ untuk burung piaraannya;

pe·neng·gek n 1 tempat bertengger; 2 tempat menyimpan sesuatu di tempat yang tinggi; 3 pembuat tenggekan